Benefis Stanisława Leszczyńskiego

Benefis Stanisława Leszczyńskiego. Koncert z okazji 90-lecia urodzin i 70-lecia pracy artystycznej Stanisława Leszczyńskiego, w którym udział wezmą: Orkiestra Wojskowa w Lublinie, Państwowy Zespół Ludowy Pieśni i Tańca „Mazowsze”, Artyści Scen Lubelskich (Mariola Zagojska – sopran, Jakub Gąska- tenor, Patrycjusz Sokołowski - bas, Agnieszka Schulz - Brzyska- fortepian, Natalia Nikitina - Kozub- skrzypce), Krzysztof i Wojciech Cugowscy, Zespół NeoKlez z gośćmi, Kapela nowa, Zespół Tańca Ludowego UMCS (grupa aktualna i grupy seniorów).

W małym foyer sali operowej okolicznościowa wystawa fotografii o Stanisławie Leszczyńskim.

LESZCZYŃSKI KAZIMIERZ, STANISŁAW

Ur. 27.08.1926 r. w Liśniku Dużym. Wykształcenie wyższe – magister AWF w Warszawie (1952 r.) oraz absolwent 4-letnich Studiów Choreograficznych CPARA – nauczyciel, starszy wykładowca Centrum Kultury Fizycznej UMCS w Lublinie; założyciel, dyrektor senior, kierownik artystyczny i choreograf Zespołu Tańca Ludowego Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Od września 1941 r. do końca okupacji w Batalionach Chłopskich w obwodzie II – gm. Kraśnik, Okręg IV pod pseudonimem „Czarny” brał czynny udział we wszystkich akcjach zbrojnych pod dowództwem majora Bolesława Resztaka pseudonim „Słotkowski”. Pod koniec okupacji uczestniczył w akcji „Burza” Armii Krajowej. Za dzielność, poświęcenie i ofiarną walkę w obronie Ojczyzny został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. Jest aktywnym działaczem wielu organizacji kombatanckich i społecznych. Wśród których wymienić można m.in.: Klub Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari, Stowarzyszenie Szarych Szeregów, Stowarzyszenie Batalionów Chłopskich, Stowarzyszenie Synów Pułku. Jest honorowym członkiem Rodziny Katyńskiej, współpracuje aktywnie ze Związkiem Sybiraków, jest też honorowym członkiem Ligi Obrony Kraju w Nałęczowie i Koła Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Swoją pracę zawodową rozpoczął jako nauczyciel w szkole podstawowej w Trzydniku pow. Kraśnik, tu też zainicjował swoją działalność społeczną. Założył drużynę harcerską, młodzieżowy zespół tańca ludowego, prowadził aktywną działalność oświatową i kulturalną na rzecz środowiska i powiatu, był powiatowym kierownikiem organizacyjnym Związku Młodzieży „Wici”, działał w PSL Mikołajczykowskim, w Związku Nauczycielstwa Polskiego, a w Gminnej Radzie pełnił funkcję przewodniczącego. Doceniając jego pracę Kuratorium Okręgu Szkolnego powołało go na nauczyciela Liceum Ogólnokształcącego w Lublinie, a następnie powierzyło mu odpowiedzialne stanowisko Kierownika Samodzielnego Referatu Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego, które pełnił przez 10 lat. Po ukończeniu Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie od 1953 r. pracował jako starszy wykładowca w Centrum Kultury Fizycznej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. W tym samym roku założył Zespół Tańca Ludowego UMCS, który do dziś kultywuje kulturę ludową w kraju i za granicą. Opracował dla Zespołu ponad 20 godzin repertuaru zawierającego folklor taneczny wszystkich regionów Polski, tańce narodowe oraz sekwencję patriotyczną pt. „Dochodzenie Polski do Niepodległości”. Zespół jest dobrze znany ludności w całym kraju – dał ponad 9000 koncertów w większości województw. Odbył 310 wojaży zagranicznych do 56 krajów na 5 kontynentach, gdzie dał niezliczoną ilość koncertów rozsławiając Polskę i polską kulturę narodową. Wielokrotnie w koncertach uczestniczyły najważniejsze osobistości odwiedzanych krajów i głowy państw. Zespół pod kierownictwem K. S. Leszczyńskiego czterokrotnie występował przed Ojcem Świętym Janem Pawłem II – w Castel Gandolfo, Ieper (Belgia), Watykanie i w Kijowie (Ukraina). Brał też udział w koncercie w siedzibie ONZ w Nowym Jorku, z którego dochód przeznaczony był na pomoc dzieciom Trzeciego Świata. W siedzibie UNESCO w Wiedniu uczestniczył w programie UNESCO – UNICEF, który był transmitowany przez telewizję na cały świat, a dochód przeznaczony został na pomoc dzieciom z biednych krajów. Reprezentował kontynent europejski na międzynarodowym festiwalu i uroczystym otwarciu Igrzysk Olimpijskich w Seulu (Korea) w 1988 r., występował na Dniach Lublina w Wiedniu, podczas Dnia Polskiego na EXPO – 92 w Sewilli (Hiszpania), EXPO – 2000 w Hanowerze (Niemcy), na Międzynarodowej Wystawie Gospodarczo-Turystycznej EUROGATE – 2000 w Taipei (Tajwan), na X Międzynarodowych Targach Turystycznych HOLIDAY WORD – 2001 w Pradze (Czechy) dla ministrów i wystawców z ponad 70 krajów.

Najdłuższe tournée Zespół odbył w 1967 r. po Francji i Szwajcarii. Podczas 72 dni dał 67 koncertów, w tym 23 w paryskim teatrze „Bobino”. Zawsze i wszędzie godnie i z największym pietyzmem reprezentował Polskę i jej bogatą kulturę narodową, a koncerty Zespołu były transmitowane przez Inter- i Eurowizję oraz telewizyjno-radiowe programy lokalne wielu krajów na całym świecie. Bardzo często z ust władz miast i organizatorów – obcokrajowców padały słowa: „Jesteście najlepszymi ambasadorami Polski – przybliżacie nam swój kraj”. To dzięki S. Leszczyńskiemu i Zespołowi pozyskana została i przekazana Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Lublinie karetka pogotowia marki Mercedes oraz łóżka szpitalne. Dzięki jego inicjatywie powstała Fundacja „Pod Wspólnym Dachem” (polsko-holenderska), która niesie pomoc ludziom niepełnosprawnym, i wybudowane zostały trzy Domy Opieki Społecznej w Kazimierzówce k/Lublina. Została nawiązana współpraca gospodarcza regionu Fayoum (Egipt) z województwem lubelskim, a otrzymana przez S. Leszczyńskiego nagroda FVS z Hamburga w całości przekazana na Centrum Zdrowia w Warszawie w 1972 r. Nawiązana została również współpraca naukowa między Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej a Uniwersytetem im. Franciszka Palackého w Ołomuńcu, Uniwersytetem w Niemczech, Uniwersytetem we Francji i Lwowie. Wychowankowie Zespołu zajmują wiele poważnych stanowisk w kraju i za granicą. Są dyrektorami szkół, banków, przedsiębiorstw, są prokuratorami, a także konsulami w różnych krajach np. w Szwecji, Belgii, Kanadzie, we Włoszech, są kierownikami ponad 40 zespołów folklorystycznych w różnych zakątkach kraju. S. Leszczyński wiele uwagi poświęca Polonii na wszystkich kontynentach, ale przede wszystkim w krajach wschodnich. Pamięta, że dopiero od niedawna Polacy mogą bezkarnie przyznawać się do swego pochodzenia, wiezie im z radością cząstkę Polski. Zespół i jego koncerty budzą poczucie dumy w Polakach na Ukrainie, Białorusi, Łotwie, Litwie i w Kazachstanie. Wzruszające jest, kiedy widzi się łzy szczęścia na ich twarzach. Jako patriota i wychowawca oddziałuje na studentów tak, aby ich zachowanie i kultura osobista nie budziły zastrzeżeń. Oprócz zwiedzania różnych krajów i poznawania ich kultury odwiedzali polskie miejsca pamięci i cmentarze rozsiane niemal po całym świecie. Liczne koncerty w Japonii wzbudziły zainteresowanie młodzieży akademickiej w Tokio, Osace i innych ośrodkach polską kulturą i folklorem. Z pasją uczyli się tańców i pieśni, kupowali, a nawet sami szyli narodowe i ludowe stroje polskie. Stałe koncerty z Zespołem Tańca Ludowego UMCS spowodowały, że przyjeżdżali chętnie do Polski, aby poznać kraj, którym tak się zafascynowali. Wzruszające były koncerty w Llangollen (Anglia) dla obłożnie chorych polskich weteranów II Wojny Światowej, którzy podczas trwania koncertu głośno szlochali, a Zespół razem z nimi. Na życzenie amerykańskiego impresario Jana Wojewódzki S. Leszczyński opracował z Zespołem Tańca Ludowego UMCS choreografię i program do muzyki Polskiej Orkiestry Włościańskiej im. Karola Namysłowskiego z Zamościa pod tytułem „Moje strony”. Prezentowane występy Zespołu wraz z Orkiestrą Namysłowiaków podbiły serca publiczności na Festiwalu we Francji i podczas miesięcznego tournée po USA i Kanadzie.Za działalność patriotyczną oraz rozsławianie Polski i jej kultury narodowej na świecie, za wielkie zaangażowanie społeczne został wyróżniony wieloma odznaczeniami państwowymi i folklorystycznymi m. in: Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski z Gwiazdą, Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Orderem Suwerenności Świętego Stanisława Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą nadanym przez Mistrza Wielkiego i Kapitułę w Londynie, Najwyższym Odznaczeniem Folklorystycznym Austrii, Medalami Jubileuszowymi za pomoc Kościołowi Rzymskokatolickiemu i Polakom na Ukrainie, Medalem „Meritus Patriae” przyznanym przez Zarząd Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” za zasługi i wieloletnią działalność na rzecz odrodzenia i pielęgnowania tradycji, języka i kultury ojczystej Polaków na Wschodzie, Medalem Zasłużony dla Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie przyznanym przez Senat Akademicki, Dyplomem Honorowej Ogólnopolskiej Komisji Historycznej Ruchu Studenckiego, Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, Złotym Medalem Wspólnoty Polskiej i wieloma innymi. Założył wiele zespołów tańca ludowego, z których kilka działa do dziś (Zespół Akademii Medycznej, Zespół Kraśnik, Zespół Ziemi Chełmskiej, Robotniczy Zespół „Gracja”). Zawsze chętnie pomaga zespołom w kraju i za granicą. W Brześciu uczył tańców polskich zespoły białoruskie „Radość”, „Budowlani” i „Breszczanka”. Będąc z Zespołem Tańca Ludowego UMCS w USA na prośbę kierownika zespołu księdza Bronisława Wojtyło w Chicago, pomagał przygotować jego zespół do Festiwalu Zespołów Polonijnych w Rzeszowie. Dzięki tej pomocy Zespół otrzymał na Festiwalu I nagrodę. Jest pomysłodawcą i twórcą 3-letniego Studium Folklorystycznego dla Instruktorów Zespołów Polonijnych w Lublinie. Uczestnicy Studium z różnych krajów świata wyposażani są w wiedzę teoretyczną i praktyczną potrzebną do prowadzenia zespołów polonijnych. Dotychczas szkoliło się około 3,5 tysiąca osób, a rezultaty ich pracy widoczne są na Światowych Festiwalach Polonijnych odbywających się co 3 lata w Rzeszowie. K. S. Leszczyński jest: aktywnym członkiem Polskiej Sekcji CIOFF jako ekspert od spraw folkloru, członkiem Światowej Organizacji Folklorystycznej IOV, członkiem Kapituły „Serce dla Serc”, posiada tytuł twórcy do spraw folkloru w Ministerstwie Kultury i Sztuki

Jest autorem licznych opracowań książkowych:

„Pieśni i tańce lubelskie” – Aleksander Bryk, Stanisław Leszczyński, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1970 r.

„Tańce lubelskie” – Stanisław Leszczyński, Polonijne Centrum Kulturalno-Oświatowe, Lublin 1976 r.

„Tańce lubelskie” w wersji polsko-angielskiej – Stanisław Leszczyński, Polonijne Centrum Kulturalno-Oświatowe, Lublin 1977 r.

„Tańce lubelskie” w wersji polsko-francuskiej – Stanisław Leszczyński, Polonijne Centrum Kulturalno-Oświatowe, Lublin 1980 r.

„Tańce lubelskie” w wersji polsko-angielskiej – Stanisław Leszczyński, Polonijne Centrum Kulturalno-Oświatowe, Lublin 1986 r.

„Folklor wiecznie żywy” – Janina i Stanisław Leszczyńscy, Fundacja Pomocy Szkołom Polskim na Wschodzie im. T. Goniewicza, Lublin 1996 r.

S. Leszczyńskiemu nadano godność honorowego członka Zespołu Regionalnego „Wisła” w Wiśle, otrzymał też honorowe obywatelstwo miasta Selczuk – Turcja, miasta Rexburg – USA, Włodawy, Sawina i Gościeradowa w województwie lubelskim, Rytwian w województwie świętokrzyskim, Świnoujścia (ziemia wolińska).